Lectio XXI – Evangelium Lucae, 19, 1–28
La parabole des mines.
Lectio XXI – Evangelium Lucae, 19
- Et ingressus perambulabat Iericho.
- Et ecce vir nomine Zacchaeus, et hic erat princeps publicanorum et ipse dives.
- Et quaerebat videre Iesum, quis esset, et non poterat prae turba, quia statura pusillus erat.
- Et praecurrens ascendit in arborem sycomorum, ut videret illum, quia inde erat transiturus.
- Et cum venisset ad locum, suspiciens Iesus dixit ad eum: “Zacchaee, festinans descende, nam hodie in domo tua oportet me manere”.
- Et festinans descendit et excepit illum gaudens.
- Et cum viderent, omnes murmurabant dicentes: “Ad hominem peccatorem divertit!”.
- Stans autem Zacchaeus dixit ad Dominum: “Ecce dimidium bonorum meorum, Domine, do pauperibus et, si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum”.
- Ait autem Iesus ad eum: “Hodie salus domui huic facta est, eo quod et ipse filius sit Abrahae;
- venit enim Filius hominis quaerere et salvum facere, quod perierat”.
- Haec autem illis audientibus, adiciens dixit parabolam, eo quod esset prope Ierusalem, et illi existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur.
- Dixit ergo: “Homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum et reverti.
- Vocatis autem decem servis suis, dedit illis decem minas et ait ad illos: ‘Negotiamini, dum venio’.”
- Cives autem eius oderant illum et miserunt legationem post illum dicentes: ‘Nolumus hunc regnare super nos!’.”
- Et factum est ut rediret, accepto regno, et iussit ad se vocari servos illos, quibus dedit pecuniam, ut sciret quantum negotiati essent.
- Venit autem primus dicens: ‘Domine, mina tua decem minas acquisivit’.
- Et ait illi: ‘Euge, bone serve; quia in modico fidelis fuisti, esto potestatem habens supra decem civitates’.
- Et alter venit dicens: ‘Mina tua, domine, fecit quinque minas’.
- Et huic ait: ‘Et tu esto supra quinque civitates’.
- Et alter venit dicens: ‘Domine, ecce mina tua, quam habui repositam in sudario;
- timui enim te, quia homo austerus es: tollis, quod non posuisti, et metis, quod non seminasti’.”
- Dicit ei: “De ore tuo te iudico, serve nequam! Sciebas quod ego austerus homo sum, tollens quod non posui et metens quod non seminavi?
- Et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam? Et ego veniens cum usuris utique exegissem illud”.
- Et adstantibus dixit: “Auferte ab illo minam et date illi, qui decem minas habet”.
- Et dixerunt ei: “Domine, habet decem minas!”.
- Dico vobis: “Omni habenti dabitur; ab eo autem, qui non habet, et, quod habet, auferetur.
- Verumtamen inimicos meos illos, qui noluerunt me regnare super se, adducite huc et interficite ante me!”.
- Et his dictis, praecedebat ascendens Hierosolymam.
Vocabula difficiliora
pusillus, -a, -um, adj. — petit, de petite taille
sycomorus, -i, m. — sycomore, arbre à figues
suspicio, -ere, verbe — lever les yeux vers, regarder en haut
excipio, -ere, verbe — recevoir, accueillir
dimidium, -i, n. — moitié
domus, -us, f. — maison (ici au datif : à la maison)
adiicio, -ere, verbe — ajouter
confestim, adv. — immédiatement, sur-le-champ
longinquus, -a, -um, adj. — éloigné, lointain
mina, -ae, f. — mine (monnaie antique)
negotior, -ari, verbe déponent — faire du commerce, faire fructifier
augeo, -ere, verbe — augmenter, faire croître
modicus, -a, -um, adj. — modeste, petit
fidelis, -e, adj. — fidèle, digne de confiance
sudarium, -i, n. — linge, mouchoir
meto, -ere, verbe — moissonner, récolter
semino, -are, verbe — semer
nequam, indecl., adj. — mauvais, inutile, sans valeur
mensa, -ae, f. — table ; ici : table de change, banque
usura, -ae, f. — intérêt (d’un prêt), revenu financier
exigo, -ere, verbe — j’aurais perçu, exigé
adsisto, -ere, verbe — se tenir debout à côté, être présent