Lectio XXXIV - Evangelium Marci 14, 1-26
L’onction à Béthanie et la Cène.
Lectio XXXIV - Evangelium Marci 14, 1-26
- Erat autem Pascha et Azyma post biduum. Et quaerebant summi sacerdotes et scribae, quomodo eum dolo tenerent et occiderent;
- dicebant enim: “ Non in die festo, ne forte tumultus fieret populi ”.
- Et cum esset Bethaniae in domo Simonis leprosi et recumberet, venit mulier habens alabastrum unguenti nardi puri pretiosi; fracto alabastro, effudit super caput eius.
- Erant autem quidam indigne ferentes intra semetipsos: “ Ut quid perditio ista unguenti facta est?
- Poterat enim unguentum istud veniri plus quam trecentis denariis et dari pauperibus ”. Et fremebant in eam.
- Iesus autem dixit: “ Sinite eam; quid illi molesti estis? Bonum opus operata est in me.
- Semper enim pauperes habetis vobiscum et, cum volueritis, potestis illis bene facere; me autem non semper habetis.
- Quod habuit, operata est: praevenit ungere corpus meum in sepulturam.
- Amen autem dico vobis: Ubicumque praedicatum fuerit evangelium in universum mundum, et, quod fecit haec, narrabitur in memoriam eius ”.
- Et Iudas Iscarioth, unus de Duodecim, abiit ad summos sacerdotes, ut proderet eum illis.
- Qui audientes gavisi sunt et promiserunt ei pecuniam se daturos. Et quaerebat quomodo illum opportune traderet.
- Et primo die Azymorum, quando Pascha immolabant, dicunt ei discipuli eius: “ Quo vis eamus et manduces Pascha? ”.
- Et mittit duos ex discipulis suis et dicit eis: “ Ite in civitatem, et occurret vobis homo lagoenam aquae baiulans; sequimini eum
- et, quocumque introierit, dicite domino domus: “Magister dicit: Ubi est refectio mea, ubi Pascha cum discipulis meis manducem?”.
- Et ipse vobis demonstrabit cenaculum grande stratum paratum; et illic parate nobis ”.
- Et abierunt discipuli et venerunt in civitatem et invenerunt, sicut dixerat illis, et paraverunt Pascha.
- Et vespere facto, venit cum Duodecim.
- Et discumbentibus eis et manducantibus, ait Iesus: “ Amen dico vobis: Unus ex vobis me tradet, qui manducat mecum ”.
- Coeperunt contristari et dicere ei singillatim: “ Numquid ego? ”.
- Qui ait illis: “ Unus ex Duodecim, qui intingit mecum in catino.
- Nam Filius quidem hominis vadit, sicut scriptum est de eo. Vae autem homini illi, per quem Filius hominis traditur! Bonum est ei, si non esset natus homo ille ”.
- Et manducantibus illis, accepit panem et benedicens fregit et dedit eis et ait: “ Sumite: hoc est corpus meum ”.
- Et accepto calice, gratias agens dedit eis; et biberunt ex illo omnes.
- Et ait illis: “ Hic est sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effunditur.
- Amen dico vobis: Iam non bibam de genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam novum in regno Dei ”.
- Et hymno dicto, exierunt in montem Olivarum.
Vocabula difficiliora
alabastrum – vase en albâtre, flacon précieux.
nardi – nard, plante aromatique d’Orient, utilisée pour un parfum.
puri – pur, sans mélange, authentique.
semetipsos – eux-mêmes.
fremo, -ere – gronder, murmurer avec indignation.
sino, -ere – laisser, permettre.
praevenio, -ire – devancer, prévenir.
prodo, -ere – livrer, trahir.
gaudeo, -ere – se réjouir.
manduco, -are – manger, mâcher.
lagoena, -ae, f. — cruche, flacon.
baiulo, -are — porter, transporter un fardeau.
refectio, -onis, f. — salle à manger, lieu de repas.
stratum, -i, n. — lit, couche, tapis étendu.
discumbo, -ere — s’étendre pour manger, se mettre à table.
contristor, -ari — être attristé.
singillatim, adv. — un par un, individuellement.
intingo, -ere — tremper, plonger dans un liquide.
catinus, -i, m. — plat, écuelle.
effundo, -ere — répandre, verser abondamment.
genimen, -inis, n. — rejeton, produit, fruit (de la vigne).
Notae
(1) @Pascha et Azyma
La Pâque et les Azymes. Durant la fête des Azymes, célébrée pendant sept jours après la Pâque, il était interdit de manger du pain levé